Een logaritmische spiraalantenne, ook bekend als een equiangulaire spiraalantenne, is een klassieke frequentie-onafhankelijke antenne. De armen worden gevormd door twee equiangulaire spiraalkrommen. Aangezien de geometrie wordt gedefinieerd door hoeken in plaats van vaste lineaire afmetingen, kan de antenne op natuurlijke wijze zijn actieve gebied ‘schaalen’ bij verschillende frequenties, waarbij straling optreedt vanaf de overeenkomstige omtrek alsof de antenne continu haar eigen meetlat aanpast.
Wanneer de antenne wordt gevoed, reist de stroom langs de spiraalarmen terwijl deze geleidelijk verzwakt. Het gedeelte binnen ongeveer één golflengte vormt het effectieve stralingsgebied, terwijl de stroom verder langs de armen zeer zwak wordt en op natuurlijke wijze kan worden afgekapt. Dit wordt het stroomafkappings-effect genoemd. Ongeacht frequentiewijzigingen blijft het effectieve gebied altijd op de overeenkomstige golflengtepositie, waardoor uiterst brede bandbreedteprestaties mogelijk zijn.
Gemeenschappelijke vlakke logaritmische spiraalantennes bieden bidirectionele uitstraling en cirkelvormige polarisatie, terwijl conische logaritmische spiraalantennes unidirectionele, sterk gerichte bundels kunnen realiseren. Ze worden veel gebruikt in satellietcommunicatie, breedbandradar en andere geavanceerde RF-toepassingen.
Een logaritmische spiraalantenne kan worden gezien als een patroon dat zichzelf ‘kan vergroten of verkleinen’. De metalen armen volgen een speciale kromme waarvan de vorm hetzelfde blijft, ongeacht of deze wordt vergroot of verkleind. Daardoor is de antenne zeer tolerant ten opzichte van frequentievariatie: wanneer de frequentie verandert, gebruikt de antenne automatisch het bijbehorende gedeelte van de spiraal om het signaal uit te zenden.
Dit type antenne kan een breed frequentiebereik bestrijken, van tientallen megahertz tot meerdere gigahertz, zonder schakelen. Platte versies stralen in beide richtingen, terwijl kegelvormige versies de energie in één richting concentreren. Ze worden veel gebruikt in toepassingen die een breed bandbreedte, cirkelvormige polarisatie en stabiele stralingspatronen vereisen, zoals satellietcommunicatie, pulsradar en radioastronomie.
De vandaag geïntroduceerde antenne kenmerkt zich door een compacte afmeting, een op printplaten gebaseerde structuur voor snelle productie en een frequentiebereik van 0,8 GHz tot 18 GHz, met een goede VSWR-prestatie over het hele bereik. Deze wordt veel gebruikt bij OTA-tests tijdens de productie van mobiele telefoons.
EN